О, любы Ойча,
Дапамажы мне быць рыцарам
І, як наш брат Францішак,
Выціраць слёзы бліжняму.
Вікторыя Трот, Яўгенія Касцюкевіч
У нядзелю 15 лютага падчас Імшы а 12-й гадзіне каля 30 маленькіх францішканаў – Рыцараў св. Францішка - склалі і аднавілі сваё абяцанне праз заступніцтва святых Францішка і Клары імкнуцца несці супакой і дабро і дапамагаць бліжнім.
Кожны з прысутных рыцараў атрымаў знак таў.
Падчас гаміліі бр. Сяргей Гусар, які апякуецца гэтай супольнасцю, патлумачыў, што для св. Францішка знак таў быў вельмі важны, таму што гэта апошняя літара ў габрэйскім алфавіце, а Францішак хацеў, каб яго называлі “брат меншы” - гэта значыць менш, чым малы. (Дарэчы, нездарма рыцарамі ў францішканскай сям’і называюцца дзеці, як найменшыя). Святы “апрануўся” ў гэтую літару: яго адносіны да хворых, бедных, братоў, сяброў, суседзяў сведчылі аб тым, што ён прыняў паставу слугі, найменшага. Праз такую пакору Францішак імкнуўся праслаўляць Бога, наследуючы Хрыста, “бо і Сын Чалавечы не для таго прыйшоў, каб Яму служылі, але каб служыць і аддаць жыццё сваё для адкуплення многіх” ( Мц 20,28; Мк 10,45).
Такое стаўленне да жыцця і да бліжніх, як падкрэсліў бр. Сяргей, моцна пераклікаецца з Евангеллем гэтага дня.
Вы чулі, што было сказана продкам: Не забівай; а хто заб’е, падпадае пад суд. А Я кажу вам, што кожны, хто гневаецца на брата свайго, падпадае пад суд (Мц 5, 21-22).
Кожнае дрэннае слова ў бок іншай асобы – шпілька, якая забівае. А кожная маленькая паслуга, падтрымка, добрае слова, усмешка – суцяшае і ўносіць у жыццё радасць, дадае сіл.
Вы чулі, што сказана: Не распуснічай. Я ж вам кажу: кожны, хто з пажадлівасцю глядзіць на жанчыну, ужо ўчыніў з ёю распусту ў сэрцы сваім (Мц 5, 27-28).
Бр. Сяргей заўважыў, што адносіны паміж жанчынамі і мужчынамі, а таксама і розныя іншыя нашыя жаданні і прагненні і спосабы іх наталення можна прасачыць праз гастранамічныя вобразы: “Калі чалавек хоча есці, па сутнасці, ён можа хутка наталіць голад і фастфудам. Але што здарыцца, калі штодня прытрымлівацца такога харчавання?” Калі мужчына і жанчына сустракаюцца толькі з адным прагненнем - хутка насыціць свае пэўныя пачуцці, то гэта наталяе на кароткі час, але не будуе глыбокіх адносінаў і не дае трывалага пачуцця любові.
“А калі хтосьці сам будзе гатаваць, напрыклад, пасту - замяшае цеста, парэжа, зварыць, прыгатуе соус - гэта будзе каштаваць часу, высілкаў, можа і грошаў. Але, калі ён любіць чалавека, для якога прыгатаваў, будзе прыемна і яму, і іншаму. Такое служэнне ўмацоўвае адносіны”, – патлумачыў брат і заахвоціў і дарослых, і дзяцей шукаць таго, што “смачна”, але не таго, што хутка насычае пачуцці, а ў перспектыве чыніць шкоду. Варта ўслед за св. Францішкам навучыцца рабіць маленькія добрыя ўчынкі для бліжніх у сям’і, на працы, у школе.
Тэкст: Кацярына Савянок
Фота, відэа: Ганна Шота, Юлія Пруднікава
